Door een krantenartikel werden we attent gemaakt op een wandeltocht ter herinnering aan de vervolging van de Joden in de Tweede Wereldoorlog. Toen het krantenartikel verscheen was het routeboekje nog niet verkrijgbaar, maar intussen is dat wel in ons bezit. Omdat de route nog zo nieuw is, is er op internet weinig tot niets van te vinden. Ik heb daarom de route zelf overgetekend en geschikt gemaakt om in de gps te laden. Deze route is nu gereed tot etappe 23, de rest volgt later.

De bedoeling is dat we (matty en ik) deze route samen gaan lopen. Goed voor de ontspanning en ophalen van de geschiedenis.

Voor de geinteresseerden is een gpstrack hier te downloaden.

Vanochtend eerst met de auto naar Diemen en vandaar met de trein naar Amsterdam Centraal. In Amsterdam toch eerst even de Dam bezocht en vanaf daar over de Singel langs het smalste huisje ter wereld naar de Brouwersgracht. Via Herengracht, Keizersgracht, Leliegracht en Prinsengracht kwamen we langs het Anne Frankhuis. Intussen hadden we al heel veel mooie gevels gezien. Het Anne Frankhuis werd net door een hele school bezocht, wat een drukte! Daarna via Prinsengracht, Reestraat, Keizersgracht, Herengracht langs het Thorbecke- en Rembrandtplein. Langs de Amstel, de Stopera en de Dokwerker naar het Wertheimpark met het spiegelmonument. Hier hebben we onze lunch genuttigd en even stil gestaan bij het leed van al die mensen die in Auschwitz het leven lieten. Daarna even een uitstapje naar de Hollandsche Schouwburg en langs Artis, Tropenmuseum. Door het Oosterpark naar de Transvaalbuurt. Hier kost het niet zoveel moeite om de sfeer te proeven die de Joodse middenklasse in de oorlog meemaakten. Ik kan niet zeggen dat we hier gezellig en op ons gemak doorheen liepen. Langs het Muiderpoortstation en het spoor, langs een oude Joodse begraafplaats. Wat zag die er desolaat uit! Iets verderop zouden we via een zelfbedieningsvoetveer over kunnen steken, maar een opgehangen papier gaf aan dat het geen zelfbediening (meer) was. Dan maar over het bruggetje iets verderop. Vervolgens over onverhard pad langs de A1 richting Diemen. Hier kwamen we eindelijk een beetje uit de drukte. Nadat we twee keer onderdoor het spoor waren we gegaan, kwamen we bij het station. Onze eerste gedeelte zat er op. Om te beginnen is 15,8 km een mooie afstand.

Het was lang wachten op de combinatie van goed weer en een vrije dag van het jongste teamlid. Deze etappe loopt wel van station naar station, maar is tekort voor een hele dag lopen. Maar om Martine wat te trainen is het een prima afstand. 's Ochtend reden we met de auto naar station Weesp. Vandaar met de trein naar Diemen waar we de vorige keer waren gestopt. Rond 10:30 begonnen we aan deze etappe. Eerst een heel eind door de stad, langs winkels en door woonwijken. Het begon pas leuk te worden toen we het Diemerbos ingingen. Daar was eindelijk wat natuur te zien. Door een piepje van de gps werden we erop geattendeerd dat er nog een cache te scoren viel. Die werd door Martine al snel tevoorschijn gehaald. En toen weer verder door het bos. Maar dat duurde niet zo heel lang. Toen kwam de spoorbrug in zicht. Tegen een snijdende oostenwind in gingen we over deze brug en vervolgens langs de spoorbaan naar station Weesp. Daar kwamen we rond 12:30 aan. Nog een lekker warm broodje gekocht om de inwendige mens op te warmen en toen naar huis. Deze etappe van zo'n 9 km is tot nu toe de minste van deze route. Leuk stukje wandelen voor Martine, maar helaas weinig tot geen historische zaken.