Laatst bijgewerkt: 19 september 2014

Om zeven uur liep de wekker af. Eventjes later konden we aanschuiven aan een ontbijttafel, die in een luxe hotel niet zou misstaan. We werden overladen met broodjes en verhalen over de omgeving. Nuttige informatie over de Dommel en de Tongelreep waar we later op die dag nog voordeel van hebben gehad. Om kwart over acht namen we afscheid van Jettie en gingen we op weg naar het hotel Stayokay om daar de route weer op te pikken. Even later doken we daar het bos weer in. Toen bleek ook dat we wat aan de late kant vertrokken waren. We zouden toch stevig door moeten stappen om nog een beetje speling te hebben bij aankomst op het station in Eindhoven. Dus flink de pas erin. Al gaande zo door het bos ten noorden van Valkenswaard bleek ook dat we een modderig tochtje zouden krijgen. Het was nu zo'n 6 graden boven nul en wat de vorige dag hard bevroren was, was nu een modderige bende. Maar niet getreurd, de wasmachine draait toch wel.We genoten volop van deze mooie route, want dat kan er ook van gezegd worden.Dit duurde zo totdat we in Waalre kwamen. Rond kwart over 9 kwamen we bij onze volgende stempelpost. Die leek eerst wel gesloten te zijn, maar vanwege de bevoorrading was er toch een deur open. Gelukkig wilde men ons graag voorzien van een stempel en zelfs werd er nog drinken aangeboden. Vanwege de "haast" die we hadden, sloegen we dat maar af en vervolgden vlug onze tocht richting Eindhoven.

dsc01430

Ook tussen Waalre en Eindhoven konden we zo mooie bossen bewonderen. Ook minder mooie toen we op een splitsing kwamen die ook gebruikt werd (zo leek het) als vuilstort. Wat een bende! Zo kwamen we langs het "Gat van Waalre", staken schuin de heide over en liepen langs de bosrond richting snelweg. Bij een viaduct in aanbouw was het even goed opletten. Zeker omdat we in die omgeving nog een cache willen oppikken. Rond half twaalf zag Pieter hem liggen terwijl we onder "hoge spanning" zochten. Hier was ook de splitsing voor de westelijke route rond Eindhoven, die ook als enige aangegeven stond. Maar misschien was vanwege de werkzaamheden een bordje verdwenen. Dan maar de route gevolgd tussen de snelweg en het golfterrein. Hier zouden we ergens linksaf moeten slaan, tussen de golfterreinen door, maar die zagen we niet. Dan maar verder en bij de geasfalteerde weg linksaf. Na een paar honderd meter rechtsaf langs een clubgebouw. En toen maakten we de fout door te vroeg linksaf te slaan, zodat we na zo'n 500 meter erachter kwamen dat we vanwege het opdoemende moeras niet meer verder konden. Dus dan maar terug. (volgende keer toch nog beter op de gps kijken) Vlak voor het bruggetje zagen we de routepaaltjes en liepen we zo vlak langs de rivier de Tongelreep. Tsjonge dit maakte weer veel goed. Vergeten werden de pijntjes bij het lopen door "de groene long van Eindhoven". We volgden de rivier langs zijn linkeroever totdat we bij een geasfalteerde weg kwamen. Die staken we over en liepen nog een klein eindje langs de Tongelreep. Evenals een andere wandelaar die een stukje voor ons uitliep, maar met zijn gympies duidelijk meer moeite had met het modderige pad. Even verderop werden we aangesproken door twee dames die hun hond uitlieten, waarna een discussie tussen die twee ontstond over de te volgen route naar het station. We waren zo eigenwijs om toch maar de techniek in de vorm van een gps te volgen. Even later kwamen we bij de Genneper watermolen. Na deze bewonderd te hebben, sloegen we rechtsaf en liepen langs de Dommel door het "Frater S.D. Heempark" en het Stadswandelpark (met het  "Lex en Edo Hornemannplantsoen" en het "Anne Frankplantsoen), langs het stadskantoor. Hier wijkten we even van de route af om het monument voor het stadskantoor nog te zien. Dat hoorde immers ook bij deze tocht.Dat de laatste loodjes het zwaarst wegen, bleek ook hier maar weer. Het begon ook nog eens stevig te miezeren. Vlug maar weer verder. Even later zagen we de gele wagons van de NS tussen de bebouwing door. Op de splitsing was er even twijfel of het station nu links of rechts was. Om half een waren we op het station, waar we nog vlug een broodje kochten, voordat de trein vertrok.Onze eerste ervaring met dit wandelpad was buitengewoon. Natuurlijk zijn er mooie en minder mooie stukken, maar over het algemeen konden we deze drie dagen wel een groot succes noemen. We zien nu al uit naar de volgende etappe.