Laatst bijgewerkt: 19 september 2014

Vandaag was het dan zover. Bepakt en bezakt konden we de trein van 08:30 nemen naar Utrecht. Daar overgestapt voor de trein naar Eindhoven. Deze had zo'n 15 minuten vertraging, dus het werd spannend of we de bus wel konden halen in Eindhoven naar Luyksgestel. Dit ging gelukkig goed, zodat we om 10 uur buslijn 172 konden nemen naar Luyksgestel. Daar aangekomen werden we "gedropt" op een parkeerterrein van de brandweer, waar na zo'n 10 minuten een buurtbus arriveerde om ons naar Lommel te brengen. Het leek er wel op of de chauffeur 2 marsmannetjes zag, zo verbaast. Maar ja, hij snapte dan ook niet dat wij al vakantie hadden en in Belgie nog niet. Pieter vond hij nog te klein om te moeten betalen, dus al brommend vond hij het genoeg om 1 stripje in rekening te brengen. Al rijdend ontwikkelde zich een geanimeerd gesprek over de wandeltocht. Hij vroeg nog waar we de tocht moesten beginnen. Toen ik zei dat dat bij de kerk was, wist hij genoeg. Er was maar 1 kerk in het dorp. Hij vond het jammer dat hij daar niet langs kwam en ons daar naartoe brengen ging wat te ver. Om 11:20 zette hij ons er zo dicht mogelijk bij af, ook al was daar geen halte. Vanaf daar was het nog zo'n 500 meter lopen naar de kerk.

Maar eerst nog een cache meegepikt. Vlakbij de kerk lig een park, het burgemeesterpark achter een gerenoveerde villa. Daar lag 1 van de caches die we tijdens onze wandeltocht wilden loggen. Omdat er aan de andere kant van het park een zwerver lag uit te rusten, moest dat wat in het geniep gebeuren, maar achter zo'n dikke boom was dat geen probleem.

Toen op naar de kerk. Daar aangekomen zochten we eigenlijk iets wat het begin van het airbornepad aan zou duiden, maar dat was niet te vinden. Hoewel het monument voor de kerk er best voor in aanmerking kwam. Even wat onwennig om de route te vinden, liepen we aan de hand van onze gps door een drukke winkelstraat en een hoop bebouwing. Jammer genoeg was dit niet zo spectaculair. Af en toe was er wel een heel leuk stukje door wat bebossing. Maar op deze manier was het goed om te wennen aan gps en de routeaanduiding. Af en toe keek de lokale bevolking wat vreemd op om ons daar zo te zien lopen. Ook de paarden in de wei keken ons achterna. Toen we om 12:00 het dorpje achter ons lieten, liepen we door een grasweide richting het kanaal. Per abuis waren we van mening dat we het jaagpad moesten volgen, dus door de bosjes overgestoken naar het kanaal. Toen een stukje terug gelopen om een kazemat te bekijken. dsc01306Daarna over het jaagpad naar de eerste brug. Daar het bospad opgepikt tot aan een hoge bunker. Wat zou daar de functie van zijn geweest? Hier ontmoeten we ook nog een paard met wagen. De koetsier had redelijk wat moeite om het geheel wat fatsoenlijk langs de plassen en gaten in de weg te loodsen. Na de hoge bunker linksaf weer terug naar jaagpad langs het kanaal. Vervolgens dit pad gevolgt tot aan de 2de brug. Hier was dan ook onze eerste stempelpost. Toepasselijke naam: Restaurant "de brugwachter". Daarna de brug overgestoken en bij monument even gepauzeerd en een boterhammetje gegeten. Vervolgens de weg gevolgt. Helaas hebben we bij de grens het monument gemist. Volgende keer moeten we die toch ook maar in de gps zetten. Als je het niet weet, loop je er zo voorbij. Na zo'n 600 meter rechtsaf over het betonpad wat vervolgens overging in een graspad. Onderweg nog langs een schitterend huis gelopen waarvan de bewoner(s) waarschijnlijk een hobby hadden om dieren te houden, zoals kangoeroe's, geiten, enz. Hele mooie bouwsels in de wei, die ons deed denken aan een biervat wat we in Oostenrijk weleens op een trein hebben gezien. Toen de afrasting ophield, liepen we zo een groensingel in.
Wat een rust! Heel mooi paadje, af en toe wat modderig, maar ja, wat geeft dat! Zo liepen we zo'n 2,5 kilometer over dat op en neer golvend paadje langs een zandwinning. Aan het eind gekomen van dit pad, staken we een verkeersweg over en kwamen toen langs gigantische bramenstruiken. Linksaf geslagen kwamen we zelfs nog andere wandelaars achterop, die zich stilletjes afvroegen wat die man en zijn zoon (?) hier moesten doen. "'t Was toch nog geen vakantie?". Zo liepen we dan door de bebossing richting verkeersweg. Voorbij het tankstation zijn we van de route afgeweken om naar ons overnachtingsadres te lopen aan de "Achterste Burg". Hier kwamen we rond 16:00 uur aan. En konden we gaan genieten van een welverdiende rust.