Laatst bijgewerkt: 19 september 2014

Vandaag konden we rustig aan doen. We hadden alle tijd. Om half drie konden we toch pas met het pontje van driel mee. Daarom hadden we ´s morgen ook nog geen haast. De wekker ging om half acht. Rustig wakker worden en om acht uur konden we aan het (weer) uitgebreide ontbijt. Verzadigd en verkwikt gingen we om half negen weer op pad. Zo liepen we het dorpje uit en staken de A15 en de Betuwelijn over. Langs een redelijk saaie asfaltweg door het gehuchtje Reeth naar het buurtschap Eimeren. dsc03177Daar staken we de spoorlijn over en liepen tussen de akkers door over de Langeweg (wat een toepasselijke naam). Toen we die achter ons lieten, hadden we het saaiste stuk van het Airbornepad achter de rug. Gelukkig waren er nog wat werkzaamheden voor een nieuw stuk weg. Daar konden we onze tijd nog wat doden. Toen op naar het dorpje Driel. Helaas was de lokatie voor een stempel nog gesloten. Dan maar op zoek naar een winkel om wat boodschappen te doen. Bij het plein “Plac Polski” (Polenplein) vonden we een AH, waar we onze lunch konden inkopen. Ook stond daar een monument voor Gen. Sosabowski. Dit monument staat niet genoemd in het wandelboekje. Toen we de boodschappen in onze rugzakken hadden gedaan gingen we via de wandelroute naar het pontje. Onderweg liepen we langs het monument voor de “Canadian Engineers”, opgericht door de geredde parachutisten ter ere van hun bevrijders van de Canadese genie. Om 1 uur waren we bij het pondje. Daar hadden we genoeg tijd om de lunchen, te rusten, ons te vermaken, enz. Om half drie zagen we het pontje aankomen vanaf de overkant. We waren de enige passagiers. Toen we overgevaren waren, liepen we over het “kerkpad” langs een Hervormd kerkje waar een bittere strijd gevoerd is. Toen door de bossen van de “Hemelsche Berg” naar het Airbornemuseum. Zouden we littekens op de bomen in het park van kogelinslagen zijn? In het museum nog wat leuke dingen gekocht. Ook hebben we er nog een stempel opgepikt. Vervolgens liepen we uit het museum langs de gedenknaald richting spoorlijn. Daar volgden we een stukje van de route die ons bekend voorkwam van de Airbornewandeltocht. Zo bereikten we het station van Oosterbeek waar het einde was van de etappe. Om elf over vier stapten we in de trein richting Ede. Ook dit gedeelte van de tocht zat erop: 26km. We hebben het weer gefikst!

dag10